Happy 2nd Birthday Mr.Captain 
 
 

 


22.3.15

ครบ2ขวบแล้วคับ ^^ วันเวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
เผลอแป๊บเดียวลูกม๊ามี๊กลายเป็นเด็ก2ขวบแล้ว

จากที่เคยต้องห่อผ้า นอนบนอก อุ้มหลับ
ป้อนข้าวป้อนน้ำ พูดไม่ได้ ได้แต่ร้องไห้
มาวันนี้กัปตันคุยกับม๊ามี๊ได้ทั้งวัน ม๊ามี๊ไม่เคยเหงาเลยที่มีกัปตันอยู่ด้วย
และเราก็รักกันมากขึ้นทุกๆวัน

เหมือนเดิม....วันเกิดลูก เราไม่ได้มีของขวัญพิเศษอะไร
นอกจากความรักที่มีให้ทุกๆวัน

เมื่อวันศุกร์ พี่เอ๋จัดงานวันเกิดเล็กๆให้กัปตันที่เนิส
เห็นรูปแล้วลูกแฮปปี้มากๆ


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


ขอบคุณพี่เอ๋มากๆเลยนะคร๊า



พอมาบ้านตาก็มาฉลองกันเล็กๆอีกครั้ง
พอดีช่วงนี้พิซซ่าซื้อ1แถม1เลยจัดมาหม่ำขำๆ ^^



Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain


กินฟิซซ่าเสร็จได้เวลาเป่าเค้ก ^^
ของคุณไอติมเค้กจากป้าหมอนะคร๊าบ อร่อยม๊าก



Happy 2nd Birthday Mr Captain


Happy 2nd Birthday Mr Captain
สังเกตุเทียน



Happy 2nd Birthday Mr Captain
สังเกตุมีด


กินเสร็จแยกย้ายกันกลับพร้อมความสุขและรอยยิ้ม
ส่วนเรามานอนกอดกันต่อ



Happy 2nd Birthday Mr Captain
สามหนุ่มสามมุม



พัฒนาการลูกชาย


ด้านร่างกาย


กัปตันเป็นเด็กแข็งแรง สมบูรณ์และเลี้ยงง่ายมาตั้งแต่เกิด
ตอนเกิดหนัก 3.2 กิโลกรัม ตอนนี้หนักประมาณ 13 กิโลกรัม
ซึ่งถือว่าปกติ เพราะเด็ก 2 ขวบจะหนักประมาณ 4 เท่าของน้ำหนักแรกเกิด
ความสูงประมาณ 85 เซ็นติเมตร เส้นรอบศีรษะไม่ได้วัดมานานมาก
แต่ดูแล้วปกติดี เราไม่ค่อยได้ให้ความสำคัญกับน้ำหนักและส่วนสูง
เพราะดูรวมๆแล้วลูกโอเค คือ กินอิ่ม นอนหลับ ร่าเริง เท่านี้พอใจแล้ว
ส่วนพัฒนาการด้านกล้ามเนื้อการเคลื่อนไหว ลูกก็ทำได้ดีตามวัยของเด็ก 2ขวบ
มีเร็วมีช้าบ้าง ก็ไม่ได้เป็นปัญหา เราก็เล่นกับลูกทุกวันก็ฝึกฝนกันไป

เกิดมาป่วยไป 3 ครั้ง
ครั้งแรกตอนเกือบๆ 1 ขวบ จำได้ว่าช่วงนั้นอากาศหนาวมาก
กัปตันมีไข้อ่อนๆมีน้ำมูก เราเลยไม่ได้พาลูกไปหาหมอ
แค่ทานยาลดไข้และรักษาตามอาการ 3-4วันก็หายสนิท

อีกครั้งตอนขวบครึ่ง ป่วยหลังจากไปเที่ยงทะเลกันมา
คือนางเล่นน้ำนาน บวกกับอากาศเย็น กลับบ้านเป็นไข้เลย
ตัวร้อน เราเลยพาไปแอดมิทที่สมิติเวท จับตรวจเลือด
ตรวจน้ำมูก เพราะช่วงนั้นทั้งมือเท้าปาก ทั้งRSV ทั้งไข้เลือดออก
ระบาดกันหนักหน่วงมาก หลายๆคนเห็นเราจับลูกตรวจแบบนั้นก็มีติติง
แต่เราก็ไม่ได้สนใจ เพราะเราอยากให้แน่ใจว่าลูกเราปลอดภัยมากที่สุด
เท่าที่เราจะทำได้ ลูกอยู่โรงพยาบาล 4 วันเต็มๆ กลับบ้านหายสนิท
เพราะได้ยาครบโดส เหลือแค่เสมหะที่จะหายยากมากก็รักษากันไป
ไม่ได้เหนือความสามารถแม่อย่างเรา สรุปความนั้นเป็นแค่ไข้หวัดธรรมดา
ค่ารักษาสูงพอสมควร จ่ายส่วนต่างไป 7,000 บาท แต่คุ้มเพราะลูกหายเร็ว
ลูกไม่ซ้ำ แม่ไม่เครียด ถึงคนรอบข้างจะหาว่าเว่อร์ แต่มันคุ้มมากสุขภาพจิตไม่เสีย

ครั้งล่าสุดที่ป่วยคือเป็นส่าไข้ หรือไข้ผื่นกุหลาบ
เป็นหลังจากเป็นหวัดได้ประมาณเดือนกว่าๆ
คราวนี้เรามีรางสังหรณ์แล้วแหละว่าลูกเป็นส่าไข้แน่ๆ
ตอนกลางคืนลูกมีไข้สูง วัดครั้งแรกได้38นิดๆเลยยกขบวนกันไปรพ.
หมอตรวจแล้วมีการตอบสนองกับยาลดไข้เลยให้กลับบ้านมาก่อน
ถ้าอีก 3 ไม่ดีขึ้นหรืออาการแย่ลงให้มาใหม่

คราวนี้เราไม่ค่อยกังวลใจเพราะมีประสบการณ์มาแล้ว
รอดู 3-4 วันก็จะระบุได้ว่าจะเป็น RSV ไข้เลือดออก หรือส่าไข้กันแน่
คนที่ดูจะกังวลที่สุดคือมนุดต่างดาว นางเห็นลูกไข้สูงหลายๆวันนางก็จิตตก
แต่สุดท้ายวันที่3 ไข้ลด แล้วออกผื่น หายเลย เย้ๆๆๆ


ด้านสังคมและการช่วยเหลือตัวเอง


กัปตันเป็นเด็กอารมณ์ดี ร่าเริง ยิ้มง่าย แต่ขี้อายและขี้อ้อน
นางชอบคนสวย คนแต่งตัวดีและคนแต่งหน้า
นางช่วยเหลือตัวเองได้ดีพอสมควร กินข้าว กินน้ำ กินขนม ไม่ต้องช่วยเลย
ยังใส่เสื้อผ้า ถอดรองเท้าเองไม่ได้ แต่ใส่รองเท้าบูทเองได้ ^^

นางเลิกแพมเพิสตอนกลางวันแล้ว 100%
เวลาปวดอึปวดฉี่ก็จะบอกแล้วจะเดินไปห้องน้ำด้วยกัน

เวลาทานข้าวเสร็จนางสามารถถือจานไปเก็บได้
หรือสามารถหยิบสิ่งของส่งให้ใครหรือไปวางที่ไหนก็ได้ตามคำสั่ง
ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับอารมณ์และความอยากทำ ณ ตอนนั้นด้วย
อย่างการเก็บของเล่น 80% ลูกเก็บของเล่นเอง ที่เหลือคือแล้วแต่จังหวะ


ภาษา

เป็นเด็ก 2 ภาษาที่พ่อแม่พูดภาษาอังกฤษด้วย 100% แต่ลูกตอบโต้ด้วยภาษาไทย
นางยังพูดผสมคำกันมั่วไปหมดทั้ง2ภาษา แต่เราก็ไม่ได้เครียดอะไร
ค่อยๆปรับ ขอแค่สื่อสารให้ได้และมีคลังคำศัพท์ไปต่อยอดเท่านี้ก็พอใจแล้ว

นางพูดประโยคยาวได้คล่องอย่างไม่น่าเชื่อ
เจอบางประโยคก็อึ้งเหมือนกัน นางชอบบอกให้ป๊ะป๊า "ขับรถดีๆ"
เวลาทานข้าวจะชอบถาม "มี๊เผ็ดไม๊ มี๊ร้อนไม๊ มี๊กินกาแฟไม๊"
ชอบจัดระเบียบให้คนโน้นคนนี้นั่งตรงนั้นนั่งตรงนี้



ชีวิตประจำวัน


จันทร์ถึงศุกร์ กัปตันจะตื่นไม่เกินแปดโมงเช้านอนเล่นกันก่อนสักพัก
แล้วลงมาข้างล่างอาบน้ำ ทานมื้อเช้า แล้วออกจากบ้านไปเนิสตอนเกือบสิบโมง
มีบางวันเราจะไปสวนสัตว์กันก่อนไปเนิส

ตอนเย็นม๊ามี๊ไปรับตอนห้าโมงกว่าๆ แต่กว่ากัปตันจะยอมขึ้นรถกลับบ้านก็ปาไปหกโมงกว่าทุกที
ถึงบ้านกัปตันจะหม่ำมื้อเย็นรอบที่สองพร้อมป๊ะป๊ากับม๊ามี๊อีกครั้ง
ถ้าวันไหนกับข้าวถูกปากลูกจะทานได้เยอะ ถึงแม้จะหม่ำมื้อเย็นมาจากเนิสแล้ว
แต่ถ้าไม่ชอบอาหารมื้อนั้นๆลูกจะร้องหา "มิ้ลๆๆๆ" แล้วเดินไปที่วางนม
ถ้าม๊ามี๊ช้าลูกจะพยายามหยิบกล่องนมพร้อมขวดนมมาวางให้ม๊ามี๊
แล้วตัวเองจะวิ่งไปนอนรอในห้อง ^^

กินเสร็จระหว่างรอม๊ามี๊เคลียร์ในครัว ป๊ะป๊าจะชวนเล่นชวนคุย
ชวนหม่ำผลไม้และชวนอาบน้ำ การอาบน้ำเป็นอะไรที่ท้าทายเราสองคนมาก
เพราะลูกจะไม่ยอมอาบน้ำ แต่พอไปอาบแล้วก็ไม่ยอมเลิก มีดราม่ากันแทบทุกวัน

อาบน้ำเสร็จเราขึ้นไปเล่นกันบนห้องนอน
ป๊ะป๊าจะอาบน้ำก่อนระหว่างที่ม๊ามี๊เตรียมข้างของออกจากตระกร้า
ป๊ะป๊าอาบน้ำเสร็จจะมาเล่นกับลูก ชวนอ่านหนังสือระม๊ามี๊อาบน้ำเสร็จ
เราเล่นกันมีเวลาให้กันจนประมาณเกือบๆสองทุ่มครึ่งจะได้เวลาปิดไฟ
ซึ่งก็จะมีดราม่ากันทุกวันเพราะลูกจะติดเล่นไม่ยอมนอน
แต่โดยเฉพาะลูกจะหลับไม่เกินสามทุ่ม หลังจากนั้นจะเป็นเวลาส่วนตัวของป๊ะป๊าม๊ามี๊

ตอนนี้ลูกนอนเบาะกับป๊ะป๊าเพราะพุงม๊ามี๊โตมาก
เกรงว่ากัปตันจะอึดอัด กลางคืนยังใส่แพงเพิสและยังไม่เลิกมื้อดึก
ม๊ามี๊ก็ยังไม่ได้รีบแต่ก็ต้องระวังเรื่องฟันของลูกอย่างใกล้ชิด
กลัวกัปตันจะฟันผุที่สุดเลย





ความกังวล(ของว่าที่)คุณแม่ลูกสอง


เราไม่ได้กังวลว่าเราจะเลี้ยงลูกไม่ได้
มั่นใจเต็มที่ว่าสามารถเลี้ยงลูก2คนนี้ได้อย่างดี
แต่ที่กังวลใจที่สุดดูเหมือนจะกังวลเรื่องสภาพจิตใจของกัปตัน
กลัวว่าพอเค้ามีน้องแล้วเค้าจะไม่เข้าใจไม่รักน้อง
และคิดว่าน้องจะมาแย่งความรัก

ซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่เลย
ตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าเราท้องลูกอีกคน บอกได้เลยว่าเรารักกัปตันมากขึ้นทวีคูณ
ความรักของคนเป็นแม่ไม่มีสิ้นสุดจริงๆ ยังหวงและห่วงอยู่ทุกนาที
จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังกังวลห่วงสภาพจิตใจของลูก

ถ้าสักวันลูกได้มาอ่านไดอารี่หน้านี้
ม๊ามี๊บอกได้เลยว่าไม่เคยมีสักวันเลยที่ไม่รักลูก
รักและเป็นห่วงอยู่ทุกวินาที และม๊ามี๊ก็ดีใจมาก
ที่สามารถมีน้องชายให้ลูกได้เพราะอย่างน้อยลูกจะได้มีเพื่อนเล่น
ไม่เหงาไม่โดดเดี่ยวเมื่อวันที่ไม่มีม๊ามี๊




สุดท้าย

2 ขวบของลูก.....ลูกโตขึ้นทุกวัน
แม่ก็ตัวเล็กลงทุกวัน ไม่รู้ว่าจะอยู่ดูแลได้นานแค่ไหน
แม่จะทำทุกวันของแม่ให้ดีที่สุด ขอแค่ลูกสุขภาพแข็งแรง
มีความสุขตามอัตภาพ สามารถใช้ชีวิตบนพื้นฐานของความเป็นจริง
เป็นคนดีของสังคม และอยู่อย่างมีความสุขบนโลกใบนี้ได้....เท่านี้จริงๆที่แม่หวัง



รักมาก....มี๊






     Share

<< go BKK สู่ขน้องสะใภ้Dusit Zoo >>

 

 

 

 

 

 
 


 

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH
Contact - evil_pig2626@hotmail.com